1. bügüşmekkelimef.Moğ.Su büğemekte yardım ve yarış etmek.
  2. büküşmekkelimef.Bükmekte yardım etmek; birlikte bükmek
  3. bürtüşmekkelimef.Birbirine dokunmak.
  4. bürüşmekkelimef.Bükme, burma, dolama, kıvırma işlerini birlikte yapmak; bükerken birbirine ardım etmek; büküşmek.
  5. bütrüşmekkelimef.Muhakeme olmak; tanık getirmek.
  6. bütüşmekkelimef.Bitişmek; birleşmek.
  7. caggıldaşmakkelimef.Bir araya gelerek bağrışmak veya ötüşmek.
  8. cağıldaşmakkelimef.Kavga etmek.
  9. carlaşmakkelimef.Toplanıp konuşmak; tartışmak; görüşmek.
  10. cavırdaşmakkelimef.Cıvıldaşmak.
  11. cebelleşmekkelimef.Ar.Dövüşürcesine boğuşmak.
  12. cedelleşmekkelimef.Tartışmak, çekişmek, münakaşa etmek; cebelleşmek.
  13. cemkirişmekkelimef.Birbirine karşı gelmek; karşılıklı sert cevap vermek.
  14. cevaplaşmakkelimef.Karşılıklı olarak birbirine mektup yazarak haberleşmek.
  15. cılaşmakkelimef.eT.Ağlaşmak.
  16. cıngışmakkelimef.Tartışmak.
  17. cıvıldaşmakkelimef.(Kuş, civciv vb. için) karşılıklı ya da bir arada cıvıl cıvıl ötüşerek sesler çıkarmak.
  18. cibirdeşmekkelimef.Dertleşmek. [Türkmen DS]
  19. cilveleşmekkelimef.Karşılıklı cilve yapmak.
  20. civildeşmekkelimef.Fısıldaşmak.
  21. coğlaşmakkelimef.Toplanmak; yığılmak.
  22. coğuldaşmakkelimef.Koro hâlinde şarkı okumak.
  23. conguldaşmakkelimef.(Birkaç kişi için) bir araya gelerek gülüşüp konuşmak.
  24. conklaşmakkelimef.Birkaç kişi bir araya gelerek gürültülü biçimde gülüşüp konuşmak.
  25. coralaşmakkelimef.Bir yiyeceğin başına üşüşmek ve kısa zamanda bitirmek.
  26. corlaşmakkelimef.Toplanıp konuşmak; tartışmak.
  27. coruldaşmakkelimef.Toplanıp konuşmak; tartışmak; karar vermek.
  28. cotuşmakkelimef.Çiftleşmek.
  29. çağnaşmakkelimef.Konuşmak; görüşmek.
  30. çağrışmakkelimef.Karşılıklı birbirine seslenerek çağırmak.
  31. çahışmakkelimef.Söz yarışı yapmak.
  32. çahışmakkelimef.Dengelemek; denge sağlamak.
  33. çahmaşmakkelimef.Birbirine girmek; karışmak.
  34. çakırışmakkelimef.Çağrışmak
  35. çakışmakkelimef.Ateş yakmak için çakmak çakmakta yardım ve yarış etmek; çakmağı birlikte çakmak.
  36. çakışmakkelimef.Üst üste getirildiği zaman biçim ve boyut bakımından denk ve eşit olmak; birbirine tam uymak.
  37. çakışmakkelimef.Birbiri ile çarpışmak; vuruşmak.
  38. çakışmakkelimef.Birbirini kovlamak.
  39. çakrışmakkelimef.Birbirini çağırmak; çağrışmak.
  40. çalışmakkelimef.Güreşmek.
  41. çalpaşmakkelimef.Mücadele etmek; çarpışmak.
  42. çandışmakkelimef.Karşısındakini caydırmak için birbirine karşı sertleşmek.
  43. çangışmakkelimef.Dövüşmek.
  44. çapuşmakkelimef.Birlikte hücum etmek; koşuşmak.
  45. çarlaşmakkelimef.Hıçkırarak ağlaşmak; bağrışmak.
  46. çarpışmakkelimef.Karşılıklı birbirine çarpmak; vuruşmak; tokuşmak.
  47. çataşmakkelimef.Çatışmak.
  48. çatışmakkelimef.İki ve daha çok nesnenin bir noktada birbirleri çarpışarak, dayanarak, kavuşarak birleşmeleri.
  49. çavurdaşmakkelimef.Gürültü yapmak; anlaşılmaz biçimde hep birden konuşmak.
  50. çegleşmekkelimef.Karşılıklı olarak ad çekmek; kur’a çekişmek.