1. alazdamakkelimef.Alevlenmek; yanmak.
  2. alazımakkelimef.(Yağmur, kar için) dinmek; hava açılmak.
  3. alazıtmakkelimef.(Yağmur, kar için) dinmek; hava açılmak.
  4. albasmakkelimef.Doğumdan sonra loğusa kadında ateşli bir hastalık belirmek.
  5. alçagırmakkelimef.Alçalmak; alçaklaşmak.
  6. aldırmamakkelimeDeğer ve önem vermemek.
  7. alıklamakkelimef.Zayıflamak; sararmak.
  8. alıkmakkelimef.Alçalmak.
  9. alındurmakkelimef.Müteessir olmak.
  10. alınlamakkelimef.Fırsat kollamak.
  11. alırmakkelimef.Delirmek; kudurmak.
  12. alışmakkelimef.(Yanıcı madde için) tutuşup alev almak; tutuşmak; yanmaya başlamak.
  13. alızamakkelimef.Yıpranmak; zayıflamak; kuvvetten düşmek.
  14. alngadmakkelimef.Zayıflamak; arıklamak; hâlsiz olmak.
  15. alngumakkelimef.Zayıflamak; bitkinleşmek.
  16. alpamakkelimef.Cesur olmak.
  17. alpımakkelimef.Saygı göstermek; hürmet etmek.
  18. alpırkamakkelimef.Kendisine yiğit süsü vermek; sebatla çalışmak.
  19. alsıkmakkelimef.Bir şeyi alınmak; çalınmış olmak.
  20. alutalamakkelimef.Güçten düşmek; hâlsiz kalmak; zayıflamak.
  21. alvırmakkelimef.Atılmak; sıçramak.
  22. amrukmakkelimef.Heveslenmek; özenmek; imrenmek.
  23. anaçlamakkelimef.(Kız için) evlenmeden yaşlanmak; evde kalmak.
  24. anatlamakkelimef.Acele etmek.
  25. ançizlemekkelimef.Uzaklaşmak; savuşmak.
  26. ançulamakkelimef.Tapmak.
  27. andıklamakkelimef.Sırtını yere dayayarak uyumak.
  28. andıkmakkelimef.Ant içmek; yemin etmek.
  29. angalamakkelimef.Ağnamak.
  30. angılamakkelimef.(Eşek için) anırmak.
  31. angıldamakkelimef.(Manda için) bağırmak; böğürmek.
  32. angırmakkelimef.(Eşek için) bağırmak; anırmak.
  33. angramakkelimef.Homurtulu ses çıkarmak.
  34. angsırmakkelimef.Aksırmak.
  35. anırmakkelimef.(Eşek için) yüksek ses çıkarmak.
  36. ankıtmakkelimef.Eğilmek.
  37. anlamakkelimef.(Testi vb. şeyler için) çatlamak.
  38. anramakkelimef.eT.Haykırmak; kükremek.
  39. ansırmakkelimef.Hapşurmak; aksırmak.
  40. antıkmakkelimef.Yemin etmek; ant içmek.
  41. anuklamakkelimef.Hazır bulunmak.
  42. apalamakkelimef.Sendelemek.
  43. apanlamakkelimef.Geniş adım atmak.
  44. aparmakkelimef.Kabarmak.
  45. apıldamakkelimef.Sendelemek.
  46. apışlamakkelimef.Duraklamak.
  47. apışmakkelimef.(Hayvan için) yorgunluktan veya güçsüzlükten ayaklarını açarak olduğu yere çöküvermek.
  48. aplamakkelimef.Atlamak.
  49. apşırmakkelimef.Aksırmak; hapşurmak.
  50. arangımakkelimef.(Yağmur, kar için) yağmaya ara vermek; geçici olarak dinmek.