500+ madde
- alazdamakkelimef.Alevlenmek; yanmak.
- alazımakkelimef.(Yağmur, kar için) dinmek; hava açılmak.
- alazıtmakkelimef.(Yağmur, kar için) dinmek; hava açılmak.
- albasmakkelimef.Doğumdan sonra loğusa kadında ateşli bir hastalık belirmek.
- alçagırmakkelimef.Alçalmak; alçaklaşmak.
- aldırmamakkelimeDeğer ve önem vermemek.
- alıklamakkelimef.Zayıflamak; sararmak.
- alıkmakkelimef.Alçalmak.
- alındurmakkelimef.Müteessir olmak.
- alınlamakkelimef.Fırsat kollamak.
- alırmakkelimef.Delirmek; kudurmak.
- alışmakkelimef.(Yanıcı madde için) tutuşup alev almak; tutuşmak; yanmaya başlamak.
- alızamakkelimef.Yıpranmak; zayıflamak; kuvvetten düşmek.
- alngadmakkelimef.Zayıflamak; arıklamak; hâlsiz olmak.
- alngumakkelimef.Zayıflamak; bitkinleşmek.
- alpamakkelimef.Cesur olmak.
- alpımakkelimef.Saygı göstermek; hürmet etmek.
- alpırkamakkelimef.Kendisine yiğit süsü vermek; sebatla çalışmak.
- alsıkmakkelimef.Bir şeyi alınmak; çalınmış olmak.
- alutalamakkelimef.Güçten düşmek; hâlsiz kalmak; zayıflamak.
- alvırmakkelimef.Atılmak; sıçramak.
- amrukmakkelimef.Heveslenmek; özenmek; imrenmek.
- anaçlamakkelimef.(Kız için) evlenmeden yaşlanmak; evde kalmak.
- anatlamakkelimef.Acele etmek.
- ançizlemekkelimef.Uzaklaşmak; savuşmak.
- ançulamakkelimef.Tapmak.
- andıklamakkelimef.Sırtını yere dayayarak uyumak.
- andıkmakkelimef.Ant içmek; yemin etmek.
- angalamakkelimef.Ağnamak.
- angılamakkelimef.(Eşek için) anırmak.
- angıldamakkelimef.(Manda için) bağırmak; böğürmek.
- angırmakkelimef.(Eşek için) bağırmak; anırmak.
- angramakkelimef.Homurtulu ses çıkarmak.
- angsırmakkelimef.Aksırmak.
- anırmakkelimef.(Eşek için) yüksek ses çıkarmak.
- ankıtmakkelimef.Eğilmek.
- anlamakkelimef.(Testi vb. şeyler için) çatlamak.
- anramakkelimef.eT.Haykırmak; kükremek.
- ansırmakkelimef.Hapşurmak; aksırmak.
- antıkmakkelimef.Yemin etmek; ant içmek.
- anuklamakkelimef.Hazır bulunmak.
- apalamakkelimef.Sendelemek.
- apanlamakkelimef.Geniş adım atmak.
- aparmakkelimef.Kabarmak.
- apıldamakkelimef.Sendelemek.
- apışlamakkelimef.Duraklamak.
- apışmakkelimef.(Hayvan için) yorgunluktan veya güçsüzlükten ayaklarını açarak olduğu yere çöküvermek.
- aplamakkelimef.Atlamak.
- apşırmakkelimef.Aksırmak; hapşurmak.
- arangımakkelimef.(Yağmur, kar için) yağmaya ara vermek; geçici olarak dinmek.