1. ahakelimee.“İşte orada!” anlamında halk arasında gösterme edatı; işte .
  2. ahıkelimee.Kuvvetlendirme edatı.
  3. ambakelimee.Ar.Ama.
  4. ayrukkelimee.eT.Başka; ayrı; diğer; gayri; maada.
  5. balikelimee.Far.Bari; keşke; hiç olmazsa; öyle ise.
  6. ballımkelimee.Far.Bari; keşke; hiç olmazsa.
  7. başkimkelimee.Sanki.
  8. beleykimkelimee.Şayet.
  9. belkileyimkelimee.Belki.
  10. beskelimee.Far.Yeter; kâfi.
  11. besakelimee.Far.Pek çok; hayli; nice.
  12. çakelimee.Uzakta olan bir yeri göstermekte kullanılır; ta.
  13. cakkelimee.(Yönelme halindeki isimlerden sonra) kadar; değin; dek.
  14. cerkelimee.Kendi başına bir anlamı olmayıp ancak başına getirildiği kelimelere pekiştirme görevi yapan edat.
  15. cibkelimee.Eğer; şayet.
  16. cıpkelimee.1. Pekiştirme edatı.
  17. cipkelimee.Pekiştirme edatı.
  18. dahakelimee.İşte orada; şurada; aha.
  19. dahacıkkelimee.İşte orada; şurada; ahacık.
  20. danekelimee.Peki; olur.
  21. davrıkelimee.Ar.Gibi; benzer.
  22. demekkinekelimee.Demek ki.
  23. deyginkelimee.İlişkin; ilgili; ait.
  24. duravaykelimee.Öyle mi?
  25. ebilekelimee.Böyle; şöyle.
  26. elekelimee.Öyle.
  27. elembekelimee.Fakat.
  28. engerkelimee.Far.Eğer; şayet.
  29. eyakelimee.Öyle ise, mademki.
  30. eylekelimee.Öyle.
  31. gimikelimee.Gibi.
  32. gıskelimee.“Kalabalık” sözcüğü ile birlikte kullanılan pekiştirme sözcüğü. gıs galabalık (çok kalabalık).
  33. gorsankelimee.Sanki; güya.
  34. görümkelimee.Gibi.
  35. hâlbukısakelimee.Ar.Hâlbuki.
  36. haymetekelimee.Doğru; gerçek.
  37. hayyahkelimee.Evet; öyle.
  38. hayyıkelimee.Elbet; tabii; evet.
  39. hazaharkelimee.Şüphesiz.
  40. hazahırkelimee.Evet.
  41. heğekelimee.Evet.
  42. hekkelimee.Evet.
  43. heyvakelimee.Ar.Evet.
  44. hikelimee.Evet; doğru.
  45. kelimee.Doğrulama bildirir; evet.
  46. hişkelimee.Hiç.
  47. hışarkelimee.Eğer.
  48. hiyyakelimee.Evet.
  49. hiyyekelimee.Evet.
  50. hoçkelimee.Far.Bununla birlikte.