1. abannamakkelimef.Abanlamak.
  2. abanozkelimeis.Yun.Hindistan’da yetişen sert, siyah ve ağır keresteli bir ağaç (Diospyros ebenum).
  3. abanozgillerkelimeis.Sıcak ülkelerde yetişen 350 kadar türü bulunan kerestesi sert ve siyah ağaççıklar familyası, (Diospyraceae).
  4. abanozlaşmakelimeis.Abanozlaşmak işi.
  5. abanozlaşmakkelimef.(Kereste için) uzun süre suda bırakıldığında sertleşmek ve siyahlaşmak.
  6. abansızkelimesf.Davranışları kaba, özensiz olan.
  7. abansızkelimezf.Ansızın; birdenbire; apansız.
  8. abapuşkelimesf.Ar.Aba giyen; derviş.
  9. abarkelimeis.Ar.Su kuyuları.
  10. abarkelimeis.Far.Hesap defteri.
  11. ābār-gîrkelimeHesap defterini tutan; muhasebeci; sayman.
  12. abarakelimeis.Ar.Buğday ambarı.
  13. abarakelimeis.Ar.Su değirmenlerinde, suyun basıncını artırmak amacıyla yapılmış huni şeklindeki büyük ağaç oluk.
  14. abarıkkelimeis.Telaş ve heyecan bildirir.
  15. abarmakkelimef.Kabarmak.
  16. abarmakkelimef.eT.Almak; alıp götürmek.
  17. abartıkelimeis.Bir şeyi olduğundan büyük ve aşırı gösterme.
  18. abartıcıkelimeis. sf.Olayları abartarak anlatmayı alışkanlık edinmiş kişi; palavracı.
  19. abartıcılıkkelimeis.Bir şeyi veya olayı olduğundan daha büyük veya aşırı gösterme huyu; mübalağacılık.
  20. abartılıkelimesf.Büyütmede ölçüsüzce davranılmış; çok aşırı büyütülmüş; mübalağalı.
  21. abartılmakelimeis.Abartma işine uğrama.
  22. abartılmakkelimef.Birisi veya bir olay hakkında abartmada bulunulmak; abartmak işi yapılmak; mübalağa edilmek. «Konu medyada abartıldı.»
  23. abartmakelimeis.Aşırı önem vermeden dolayı olduğundan büyük veya üstün gösterme; mübalağa.
  24. abartmacıkelimeis.Bir olayı olduğundan daha büyük ve aşırı göstermeyi huy edinmiş kişi; abartıcı; mübalağacı.
  25. abartmacılıkkelimeis.Bir olayı olduğundan daha büyük ve aşırı gösterme tutumu; abartıcılık; mübalağacılık.
  26. abartmakkelimef.Bir şeye olduğundan çok önem vermek; aşırı büyütmek; büyüksemek; büyütmek; dallandırmak; izam etmek; mübalağa etmek; şişirmek.
  27. abartmakkelimef.Aşırmak; çalmak.
  28. abartmalıkelimesf. zf.Abartılmış olarak; abartılı; ilaveli; mübalağalı.
  29. abartmasızkelimesf. zf.Aşırı ve ölçüsüz bir durumu bulunmayan; gerçekte olduğu gibi. «Makalelerde, ileri sürülen görüşler abartmasız ele alınmalıdır.»
  30. abasıkelimeis.Eski Türk inancında kötü ruhlara verilen ad.
  31. abaşkelimeünl.Sevgi ifadesi ile söylenen kız kardeş sözü.
  32. abaşokelimesf.İt.Gemi yelkenleri için “Aşağı indir!” komutu.
  33. abatkelimeis.Far.Koltuk altları.
  34. abayîkelimeis.Ar.Keçi kılından yapılan bir dokuma ve giyecek.
  35. abaytarankelimeis.Ar.Kekik gibi güzel kokulu bir ot; biberiye; mercanköşk.
  36. abaytıkelimesf.Çirkin.
  37. abazkelimesf.Fesatçı.
  38. Abazakelimeis.Bir Kafkas kavmi.
  39. Abazacakelimeis.Abazaların konuştuğu dil. 56 çeşit sesleri vardır. Tamlama ve cümle yapısı bakımından Türkçe’ye benzer.
  40. abazankelimeis.Çing.Uzun süre cinsel ilişkide bulunmadığı için şiddetli bir arzu içinde bulunan erkek.
  41. abazanlıkkelimeis.Uzun süre cinsel ilişkide bulunamama hâli.
  42. abazımakkelimef.(Ağaç için) kabarmak; şişmek.
  43. abazırmakkelimef.Uzun süre yorucu işlerde çalışmaktan dolayı yorgun, hâlsiz düşmek.
  44. abbakelimeis.Aramca.Doğu kilisesinde piskoposlara verilen ad.
  45. abbakelimeis.eT.Dede; büyük baba.
  46. abbakkelimesf.Bembeyaz.
  47. abbaskelimeis.Ar.Aslan.
  48. Abbasikelimesf.Hz. Muhammed’in amcası Abbas’ın soyundan gelen halife ailesi ile ilgili.
  49. abbazkelimeis.Far.Su cambazı.
  50. abbikelimeis.Ar.Darı.