367 madde
- bihkelimezm.Ar.O; ona; ondan; onlara.
- bihakelimezm.Ar.(Kadınlar için) ona; onda; onunla.
- bihimkelimezm.Ar.(İkiden çok erkek için) onlara; onlardan; onlarla.
- bihimakelimezm.Ar.(İki erkek için) onları; onlara; onlarda; onlardan.
- binikelimezm.Teklik birinci kişi zamirinin yükleme hâli; beni.
- birazıkelimezm.İçlerinden çok az bir bölümü.
- birbirikelimezm.Karşılıklı olarak biri ötekini, öteki de berikini.
- birçoğukelimezm.Çok sayıda olan kişi veya nesne.
- biregikelimezm.Bir kimse; başkası.
- biregükelimezm.Her biri.
- biregüsikelimezm.Onlardan biri; birisi.
- birikelimezm.eT.Bir tanesi.
- birimkelimezm.Bir tanem.
- birisikelimezm.Bir tanesi.
- birkaçıkelimezm.Bir küme içinden belirsiz olarak bahsedilen çok az sayıda kişi veya nesne.
- bizkelimezm.Çokluk birinci şahıs zamiri; . [Yüknekî]
- bizimkikelimezm.Bizim olan.
- bizingkelimezm.Teklik birinci kişi zamiri iyelik durumu; bizim;
- bizingekelimezm.Teklik birinci kişi zamiri yönelme durumu; bize;
- bizintekelimezm.Teklik birinci kişi zamiri bulunma durumu; bizden.
- biznikelimezm.Teklik birinci kişi zamiri yükleme durumu; bizi.
- bizümkelimezm.Bizim.
- bolarkelimezm.Bunlar.
- böylelerinkelimezm.Buna benzer kimselerin.
- böylesikelimezm.Bunun gibi olanı.
- bularkelimezm.Bunlar.
- bunakelimezm.eT.“Bu” işaret zamirinin yaklaşma (yönelme) hâli.
- buncalarkelimezm.Birçokları; birçok kimse.
- bundakelimezm.“Bu” işaret zamirinin kalma (bulunma) durumu.
- bundankelimezm.“Bu” işaret zamirinin çıkma durumu.
- bunıkelimezm.İşaret zamiri "bu"nun yükleme hâli; bunu.
- buntakelimezm.İşaret zamiri "bu"nun bulunma hâli; bunda.
- bunukelimezm.Bu, işaret zamirinin belirtme durumu.
- bununkelimezm.Bu işaret zamirinin tamlayan durumu.
- buradakelimezm.Bu yerde.
- buradankelimezm.Bu yerden.
- burasıkelimezm.Bu yer; bura.
- buukelimesf. zm.Bu.
- cariyenizkelimezm.Kadınların eskiden aşırı saygı amacıyla kendilerinden bahsederken “ben” yerine kullandıkları kelime.
- çoğukelimezm.(Bir şeyin) büyük bir bölümü.
- çoklarıkelimezm.Birçoğu; birçok kimse; çoğu kimse.
- da'inizkelimezm.Eskiden ulema sınıfından olanlarla yabancı elçilere karşı hitaplarda “ben” yerine kullanılan söz.
- dahilerkelimezm.eT.Başkaları.
- dailerikelimezm.Eskiden ulema sınıfından olanlarla yabancı elçilere karşı hitaplarda “ben” yerine kullanılan söz.
- dersükelimezm.Hepsi; baştan başa; hep; her tarafta.
- diğerikelimezm.Başkası; öbürü; özgesi.
- diyrekelimezm.Şu yer; şura; bura.
- diyrecikkelimezm.Şuracık.
- edda'ikelimezm.Ar.Duacınız; size dua eden.
- eğrisinkelimezm.Eğriliğini; kötülüğünü; fenalığını.