1. acıkdurmakkelimef.Acıkmasına yol açmak.
  2. acırmakkelimef.Acıktırmak.
  3. açırgamakkelimef.Acımak; acınmak.
  4. açıtmakkelimef.Acıtmak; ağrıtmak.
  5. açmahkelimef.Açmak.
  6. adlamakkelimef.Ad vermek; adlandırmak.
  7. admakkelimef.(Adım için) atmak; yürümek; ayak basmak.
  8. agaclamakkelimef.Sopa ile dövmek; dayak atmak.
  9. agdarmakkelimef.Altını üstüne getirmek; aktarmak.
  10. agdurmakkelimef.Yukarı çıkarmak; yükseltmek; kaldırmak.
  11. agındırmakkelimef.Yukarı çıkartmak; yükseltmek.
  12. agırlamakkelimef.Ağırlamak; saygı göstermek; saymak; ihtiram ve itibar etmek; ikram ve ihsanda bulunmak; ululamak; yüceltmek.
  13. agırtmakkelimef.Anırtmak.
  14. aglaşdırmakkelimef.Birçok kişiyi hep birden ağlatmak; ağlaştırmak.
  15. aglatmakkelimef.Ağlatmak.
  16. agnatmakkelimef.Hayvanın debelenmesini sağlamak; debelendirmek.
  17. akartmakkelimef.Ağartmak; beyazlatmak.
  18. akdarmakkelimef.Yere yıkmak; alt etmek; devirmek; yenmek.
  19. akdurmakkelimef.Akıtmak.
  20. alçagrıtmakkelimef.Alçaltmak.
  21. alçaklamakkelimef.Tahkir etmek.
  22. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  23. aldurmakkelimef.Kaptırmak; aldırmak.
  24. algasamakkelimef.Moğ.Korkutmak; ürkütmek.
  25. algıglamakkelimef.Aşağılamak.
  26. alıgelmekkelimef.Alıp gelmek; getirmek.
  27. alıgitmekkelimef.Alıp gitmek; götürmek.
  28. alımamakkelimeb. f.Alamamak; kapamamak.
  29. altunlamakkelimef.Altınla işlemek; yaldızlamak.
  30. aluklamakkelimef.Hayvanın sırtına çul, palan, semer gibi şeyler koymak.
  31. andlamakkelimef.Yemin ettirmek; ant içirmek.
  32. andlaşmakkelimef.Yemin ettirmek; ant içirmek.
  33. angdırmakkelimef.Hatırlatmak; andırmak.
  34. angdurmakkelimef.bknz. angdırmak
  35. anglamahkelimef.Telakki etmek; öyle değerlendirmek.
  36. angmakkelimef.Anlamak.
  37. apılamakkelimef.Gönlünü hoş etmek; okşamak.
  38. apulamakkelimef.Gönlünü hoş etmek; okşamak.
  39. ardmakkelimef.Üstüne atmak; dolamak; asmak; yüklemek.
  40. arıhlatmakkelimef.Zayıflatmak.
  41. arıtlamakkelimef.Ayıklamak; temizlemek.
  42. arkurtmakkelimef.Gidişini, akışını değiştirmek.
  43. arkurtmakkelimef.eT.Kovmak.
  44. artuklamakkelimef.Üstün kılmak; üstün tutmak.
  45. arturmakkelimef.Arttırmak; fazlalaştırmak; çoğaltmak; büyütmek. [Yüknekî]
  46. aruklandurmakkelimef.Zayıflatmak.
  47. aruklatmakkelimef.Zayıflatmak.
  48. arulıgamakkelimef.Temize çıkarmak; tezkiye etmek; aklamak.
  49. asakomakkelimeb. f.Asıp bırakmak.
  50. asarmakkelimef.Moğ.Korumak; esirgemek; sakınmak.