500+ madde
- abadankelimezf.Far.(Konuşma için) mesnetsiz; dayanaksız; asılsız.
- abadankelimezf.Ansızın; habersiz; birdenbire.
- abansızkelimezf.Ansızın; birdenbire; apansız.
- abulkelimezf.Yavaş yavaş; ağır ağır.
- acabolakelimezf.Ar.Acaba.
- acarcanakelimezf.Oldukça sert.
- accıkkelimezf.Biraz; azıcık; pek az.
- acıcıkkelimezf.Pak az; azıcık.
- acıkkelimezf.Pek az; azıcık.
- açankelimezf.eT.O zaman; öyleyse.
- açasınakelimezf.Açık olacak biçimde; açık olarak.
- açasıyakelimezf.Açmadan önce; açıncaya kadar.
- adagödekelimezf.(İnsan ve hayvan vücudunda görülen şişlik için) aşırı derecede.
- ağrıkelimezf.Tarafından; ... yönünden; ...-den doğru; ...ya doğru; ...-ın boyunca.
- alafransezkelimezf.Fr.Fransız yöntemiyle.
- alamanıkelimezf.Erkekçe; mertçe.
- alapşapkelimezf.Çok acele; çarçabuk; özentisiz ve tezden.
- alayıkelimezf.Hepsi; bütünü.
- aleminaskelimezf.Ar.Herkesin gözü önünde.
- almazıyakelimezf.Almamak niyetiyle.
- altagkelimezf.Altta; alttaki.
- altıdankelimezf.Beleş; bedava; parasız.
- alurdaksızkelimezf.(Konuşmak için) gelişigüzel; münasebetsiz; ileri geri.
- amadankelimezf.Ansızın; birdenbire; habersiz.
- anarlakkelimezf.eT.Biraz ötede.
- anarukelimezf.eT....-den beri; ..-den doğru.
- anarurakkelimezf.eT.Daha ötede.
- anaştakelimezf.Far.Aç karnına; acı acına.
- ancakelimezf.Ar.Biraz önce; az önce; demin; henüz.
- ancılayınkelimezf.Üçüncü teklik kişi ve işaret zamirinin ilgi, araçlılık hâlinde iken aldığı biçim; onun gibi; o kadar; öyle.
- ançakelimezf.eT.Ancak.
- andanakelimezf.Sonradan.
- andekikelimezf.eT.Oradaki.
- angasdankelimezf.Ar.Yalandan; şaka olarak.
- anılcacıkkelimezf.eT.Yavaşça.
- ankastenkelimezf.Ar.bknz. angasten
- annakleyinkelimezf.Karşıdan.
- ansıdakkelimezf.Ansız; habersiz; birdenbire.
- ansızcakelimezf.Habersizce; birdenbire; ansızın.
- ansuzkelimezf.Ar.Önceden haber vermeksizin; birdenbire; ani olarak.
- ardalamadankelimezf.Arkadan arkaya; sezdirmeden; habersiz.
- ardalaydankelimezf.(Konuşmak için) arkadan kötülüğüne.
- ardaradankelimezf.Dolayısıyla.
- arıkelimezf.-den doğru; -den yana.
- arkalayıkelimezf.Yokluğunda; kendisi yokken; gıyabında; arkasından.
- arkalayınkelimezf.bknz. arkalayı
- arkınkelimezf.Zayıf; cılız.
- arkurıdankelimezf.Sebepsiz yere; gereksiz.
- artıklağıkelimezf.Bununla beraber.
- aşalacakkelimezf.Sabah hiçbir şey yemeden; aç karnına; aç olarak; aç acına.