1. -tinekçek. e.-den (ayrılma durumu eki).
  2. -tur-ekyap. e.bknz. dır
  3. -tüzekyap. e.Zaman zarfı türetir. kün-tüz (gündüz)
  4. -yuekek.Asıl eylemle aynı zamanda işlenen başka bir eylemi belirten zarf fiil eki. “Tabışgan yeyi olorur ertimiz (tavşan yiyerek oturuyorduk).”
  5. abkelimeis.Av.
  6. abakelimeis.Ayı.
  7. abaçıkelimeis.Çocuk korkutulan hayalî bir varlık; umacı.
  8. abagakelimeis.Moğ.Babanın ağabeyi; babanın küçük kardeşi; amca.
  9. abakıkelimeis.Bostan korkuluğu.
  10. abalıkelimeünl.Bir şeyi azımsama sırasında söylenir.
  11. abamkelimezf.Şimdi.
  12. abamukelimesf.Daimi; ebedî; ölmez; mengü; bengü; sonsuz.
  13. abamulugkelimesf.Daimi olan; ebedî; bengü; ölmez.
  14. abangkelimee.Şart edatı; şayet; eğer.
  15. abasıkelimeis.Eski Türk inancında kötü ruhlara verilen ad.
  16. abçıkelimeis.Av hayvanlarını bir yere doğru süren; avcı.
  17. abıçkakelimeis.Yaşlı insan.
  18. abıdmakkelimef.Saklamak; gizlemek.
  19. abımakkelimef.Örtmek; gizlemek.
  20. abınkelimesf.Tane; adet.
  21. abınçkelimeis.Teselli; avunç; avunma; sevinç.
  22. abınçukelimeis.Avunma; teselli; sevinç.
  23. abınıkkelimesf.Dölek; sakin; mutlu; huzurlu.
  24. abınmakkelimef.Avunmak.
  25. abıtgankelimesf.Daima gizleyen; saklayan.
  26. abıtmakkelimef.Saklamak; gizlemek.
  27. abiçikelimeis.Sansk.Bir yıldız adı.
  28. abişikkelimeis.Sansk.Takdis etmek; kutsamak.
  29. abitakelimeis.Sansk.Burhan; tanık; delil.
  30. ablamakkelimef.Avlamak.
  31. abmakkelimef.Fışkırarak çıkmak; akmak; fışlamak.
  32. abrakelimeis.Arpa.
  33. abrinkelimeünl.Far.Aferin.
  34. abroşankelimeis.Far.Aydınlatma; tenvir.
  35. abuçkakelimeis.Koca; ihtiyar; kocamış kimse.
  36. acıgkelimesf.Acı; dert; ıstırap. [Yüknekî]
  37. acunkelimeis.Soğd.Dünya; âlem.
  38. kelimeis.Birini çağırmakta kullanılan ünlem; çağırma; ünde.
  39. açakelimeis.bknz. eçü
  40. açagkelimesf.Acı.
  41. açagram yılandeyimis.Boa yılanı.
  42. açanikelimeis.Sansk.Soy; ırk.
  43. açarikelimeis.Sansk.Öğretmen; hoca; üstat.
  44. açgukelimeis.Anahtar.
  45. açguçukelimeis.Kan alıcı.
  46. açıkelimesf.eT.Acı; acı olan; ekşi.
  47. açıkelimeis.Yaşlı kadın; hanım nine.
  48. açıgkelimesf.Acı; ıstırap. [Yüknekî]
  49. açıgkelimeis.Bolluk içinde yaşama; nimet içinde yaşayış; bolluk.
  50. açıglıkelimesf.Açık; açılmış olan.