500+ madde
- beklerkelimesf.Bekleyen.
- belerçinkelimesf.(Göz için) dışarı çıkık; pörtlek.
- belesüzkelimesf.Gizli; bilinmeyen.
- belgülükelimesf.Açık olarak; belli; aşikâr olarak.
- bellisüzkelimesf.Belirsiz; meçhul.
- bellükelimesf.Belli; açık; aşikâr.
- bellüsikelimesf.Açık olan; aşikâr olan.
- belürsüzkelimesf.Belirsiz.
- belüsüzkelimesf.eT.Belirsiz; meçhul.
- bendeşkelimesf.Eş; bezer; aynı.
- bendeşsüzkelimesf.bknz. bengdeşsiz
- bengdeşkelimesf.Eş; benzer; emsal.
- bengdeşsizkelimesf.Eşsiz; benzersiz; emsalsiz.
- bengdeşsüzkelimesf.bknz. bengdeşsiz
- bengzeşkelimesf.Eş; benzer.
- berkilükelimesf.Sağlamlaştırılmış; pekitilmiş.
- besilekkelimesf.Yetişmiş; etli canlı.
- beslükelimesf.Besili.
- beynisüzkelimesf.Beyinsiz; ahmak; anlayışsız.
- bezegenkelimesf.Çok süsleyen.
- bezeklükelimesf.Süslü; ziynetli.
- bılaşıkkelimesf.Bulaşık.
- bılaşkankelimesf.Çok bulaşan; sıvaşkan.
- bıldırgıkelimesf.bknz. bıldırk
- bıldırkıkelimesf.bknz. bıldırki
- bıldırkikelimesf.Geçen yılki.
- bıyıkdakkelimesf.Bıyığı terlemiş.
- biçikkelimesf.Kesik; kesilmiş.
- bildüklikelimesf.Tanıdığı, bildiği olan.
- bilecenkelimesf.Çok şey bilen; hemen her şeyden anlayan.
- bilegenkelimesf.İyi bilen.
- bililikelimesf.Bilgili; âlim; hakîm.
- bililükelimesf.Bilgili; âlim; hakîm.
- bilinmelükelimesf.Bilinen; tanınan; meşhur.
- bilmedükkelimesf.Bilinmemiş; tanınmamış; bilinmeyen, tanınmayan; meçhul.
- bilülükelimesf.Bilgili; âlim; hakîm.
- bilürkelimesf.Bilen; âlim.
- bilüsüzkelimesf.Bilgisiz; cahil.
- binerkelimesf.Binici.
- bingeşikkelimesf.Birbirinin üzerine binmiş durumda.
- binilmelükelimesf.(At vb. için) binilebilecek durumda olan.
- binitlikelimesf.Atlı; süvari; binmiş; bindirilmiş.
- binitlükelimesf.bknz. binitli
- binülükelimesf.(Belirtilen binek hayvanına) binmiş olarak; .. e binmiş; bineği .. olan.
- binütlükelimesf.Atlı; süvari.
- birezkelimesf.Biraz.
- birezcükkelimesf.Birazcık.
- bisbütünkelimesf.Büsbütün.
- bişegenkelimesf.Çabuk pişen.
- bitegenkelimesf.bknz. biteğen