1. günülemekkelimef.eT.Çekememek; kıskanmak; haset etmek.
  2. güremekkelimef.eT.(Kısrak, eşek için) çiftleşme istemek; aygırsamak; güre olmak.
  3. güyekelimeis.eT.Güve.
  4. güyeğükelimeis.eT.Güvey; damat.
  5. hamukelimesf.eT.Kamu; bütün; hep.
  6. hayvakelimeis.eT.Ayva.
  7. ığralamakkelimef.eT.Sarsmak; sallamak.
  8. ığramakkelimef.eT.Sarsmak; sallamak.
  9. ığranmakkelimef.eT.Sallanmak; sarsılmak.
  10. ılıkelimesf.eT.(Hava ve su için) biraz sıcak; ısınmış; ılık.
  11. ımşağkelimesf.eT.Yumuşak; mülayim.
  12. ıparkelimeis.eT.Yavşan denilen güzel kokulu ot.
  13. ıpratmakkelimef.eT.Eskitmek; yıpratmak.
  14. ırağkelimesf.eT.Irak; uzak.
  15. ırahkelimesf.eT.Irak; uzak.
  16. ıranmakkelimef.eT.Sallanmak; ırgalanmak.
  17. ikdükelimesf.eT.Asalak.
  18. ikircinlikkelimeis.eT.Tereddüt.
  19. ilgükelimeis.eT.Engel; mania.
  20. inağkelimeis.eT.bknz. inak
  21. inahkelimeis.eT.bknz. inak
  22. inangankelimesf.eT.Çok çabuk inanan; kolay kanan; pek inanıcı.
  23. incimekkelimef.eT.İncinmek.
  24. indikelimezf.eT.Şimdi; imdi.
  25. irkeçkelimeis.eT.bknz. erkeç
  26. isizkelimesf.eT.Issız; tenha; boş.
  27. islükelimesf.eT.Sahipli.
  28. isnemekkelimef.eT.Uykusuzluk veya yorgunluk sebebiyle esnemek.
  29. issüzkelimesf.eT.Issız; tenha; boş.
  30. isüzkelimesf.eT.Issız; tenha; boş.
  31. itilikkelimeis.eT.Sertlik; keskinlik; şiddet.
  32. itürmekkelimef.eT.Yitirmek.
  33. ivkelimeis.eT.Ev; bina; .
  34. ivecekkelimesf.eT.(Kişi için) çabuk davranma alışkanlığında olan; aceleci.
  35. iveceklikkelimeis.eT.Acelecilik.
  36. ivecenkelimesf.eT.(Kişi için) çabuk davranma alışkanlığında olan; aceleci; tez canlı.
  37. ivecükkelimesf.eT.bknz. ivecek
  38. ivegenkelimesf.eT.bknz. iveğen
  39. ivsizkelimesf.eT.Yivsiz.
  40. iyegükelimeis.eT.Kaburga kemiği.
  41. iyikelimeis.eT.Koku.
  42. iyimekkelimef.eT.Kokmak; koku salmak.
  43. iyitmekkelimef.eT.Kokutmak.
  44. iyükelimesf.eT.bknz. iyi
  45. kancarukelimezf.eT.Nereye.
  46. karlağuçkelimeis.eT.Kırlangıç.
  47. kaydkelimeis.eT.Endişe; kaygı; tasa.
  48. kemükkelimeis.eT.Kemik.
  49. kığkelimeis.eT.Koyun, keçi ve deve pisliği; kığı.
  50. kırağkelimeis.eT.Çevre; kıyı; kenar; uç.