1. abaşokelimesf.İt.Gemi yelkenleri için “Aşağı indir!” komutu.
  2. abiskelimeis.Yun.Okyanuslardaki iki bin metreden daha derin ve karanlık olan yerler.
  3. abordakelimeis.İt.Bir geminin iskeleye veya başka bir gemiye yanını vererek bordasından yanaşması.
  4. abrilekelimeünl.İt.“Yelkeni sarmala!” komutu.
  5. açavelekelimeis.İt.Serenlerin son derece prasye olunma durumu.
  6. agantakelimeünl.İt.Akan halatı veya zinciri bir müddet tutmak, bırakmamak için verilen emir; tut!
  7. aksunakelimeis.Su altında felç olarak çıkan dalgıcın iyileşmesi için onu tekrar denize indirme işlemi.
  8. alaborakelimeis.İt.Yukarı kaldırmak işi.
  9. alaborinakelimezf.İt.Yelkeni rüzgâra yaklaştırarak.
  10. alamanakelimeis.İt.İki veya üç direkli, yük taşımak veya balıkçılık yapmak için kullanılan yelkenli tekne.
  11. alamargakelimeis.İt.Yedeğe alıp çekmek.
  12. alaportekizkelimezf.İt.Portekiz yöntemiyle.
  13. alargakelimeis.İt.Bir geminin, bir iskelenin, kıyının veya koyun açık deniz tarafı.
  14. alboratakelimeis.İt.Yelkenli gemilerde direğin tepesine konulan ilave direk.
  15. alburakelimeis.İt.“Yukarı kaldır” komutu; alabora.
  16. alestakelimeünl.İt.“Hazırol!” komutu.
  17. algarinakelimeis.İt.Gemilere ağır yük koymak veya batık gemileri çıkarmakta kullanılan, kendi motoru ile hareket eden saç tekneli duba.
  18. ambarkelimeis.Far.İçine tahıl, kuru erzak veya saman, ot gibi maddelerin konulduğu üstü örtülü yapı; depo; antrepo; debboy.
  19. amorakelimeis.İt.Yelkenin köşesini tutan halat.
  20. anelekelimeis.İt.Gemilerde çeşitli işlerde kullanılan demir halka.
  21. antenakelimeis.Lat.Yelkenlilerde seren.
  22. apaşkelimeis.Yun.Sünger avcılarının taşıdığı torba.
  23. apazlamakelimeis.Apazlamak işi.
  24. apazlamakkelimef.Avuçlamak; avcunu doldurmak; avuç dolusu almak.
  25. apikokelimeis.İt.Geminin demirinin zincir boşluğunu alarak demir almaya hazır olduğu an.
  26. apıştırmakkelimef.Hayvanı çöküp kalacak kadar çok yormak veya çok yüklemek.
  27. argalyakelimeis.Yun.Balıkçı kayığı çıkrığı.
  28. argankelimeis.İt.Bucurgat.
  29. arivakelimeünl.İsp.Yelkenlilerde, yukarı çıkarak yelkenleri saracak olanlara verilen "Yelken sar!" emri.
  30. armakelimeis.Lat.Bir aileye, bir topluluğa veya bir kişiye atalarından kalan, genellikle kalkan biçimli bir zemin üzerine işlenmiş özel işaret, yazı veya süslemeler.
  31. armadakelimesf.İt.Silahlı.
  32. armadorkelimeis.İsp.Gemilerdeki her türlü donanım işini yapan usta.
  33. armadurakelimeis.İt.Çatı; iskele.
  34. armodakelimeis.Yun.Bir tür halat.
  35. armozkelimeis.Yun.Gemilerde borda ve güverte kaplama tahtalarının boylamasına eklenmesi ile aralarında oluşan çizgi.
  36. armuzkelimeis.Yun.Gemilerde güverte ve borda kaplama tahtalarının birbirine değdikleri yerdeki çizgiler.
  37. arşakelimeis.Ar.Güverte.
  38. aryakelimeis.İt.Açılmış bir yelkenin veya çekilmiş bir sancağın indirilmesi işi.
  39. aşozkelimeis.Yun.Ahşap gemilerde borda kaplamaların uçlarının yerleştirildiği üçgen oluk.
  40. avarakelimeis.İt.Bir deniz aracının yanaştığı kıyı ve iskeleden hareket ederek açılması.
  41. avaryakelimeis.İt.Yolculuk anında geminin veya yükünün doğal etkenlerden görmüş olduğu zarar.
  42. avizokelimeis.İsp.Donanmada yer alan küçük gemilerden biri.
  43. aydoskelimeis.İt.Kısa ikindi vardiyası.
  44. ayıbacağıkelimeis.Çift yelkenlerden birini sağdan birini de soldan kullanma biçimi.
  45. aynalıkkelimeis.Eskiden, ev duvarlarına ayna asmak ya da oturtmak için hazırlanmış özel yer.
  46. babakelimeis.Topuz; yumru.
  47. babafingokelimeis.Yun.Yelkenli gemilerde güverteden itibaren yelken direklerinin üçüncü ve en üst parçası.
  48. badbankelimeis.Far.Yelken.
  49. badbarkelimeis.Far.Yelpaze.
  50. badernakelimeis.İt.Halatların sürtünen yerlerinin aşınmaması için üzerine dolanan bez veya eski halat sargı.