500+ madde
- cümle-i şartiye-i hakîkiyedeyimGerçek şart cümlesi.
- cümle-i tābiadeyimAnlamı başka cümle tarafından tamamlanan cümle.
- cümle-i tāmmedeyimTek başına anlamı tamam olan cümle.
- cümle-i tefsiriyedeyimKendinden önce gelen cümleleri "yani, mesela" sözleri ile başlayarak açıklayan cümle.
- cümle-i vasfiyedeyimCümlede sıfat olarak kullanılan cümlecik.
- cümle-i vücūbiyedeyimGereklilik cümlesi.
- cümle-i zarfiyedeyimZarf olarak kullanılan cümle.
- cümlecikkelimeis.Önerme.
- cümlemsikelimeis.Bir cümlenin anlamını tamamlayan, genellikle filimsilerle, dilek-şart kipiyle, çekimli eylemler ve ek eylemle birleşmiş ad soylu sözcüklerle kurulan…
- Çağataycakelimeis.Yirminci yüzyılda yerini Özbekçe’ye bırakmış olan on beşinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıla kadar Orta Asya’da kullanılan tarihî Türk lehçesi.
- çatıkelimeis.Yol, dere vb.nin ikiye ayrıldığı yer.
- çatı eklerideyimFiil köklerine getirilerek fiillerin çatısını ve anlamını değiştiren ekler.
- çekimkelimeis.Çekmek eylemi.
- çekim ekideyimKelimeleri cümlede kullanırken onları birbiri ile ilişkilendiren ekler.
- çekimlemekkelimef.(Cisimler için) genel çekim kanunu gereğince bir başka cismi çekmek.
- çekimlikelimesf.Çekimi olan.
- çekimsizkelimesf.Çekimi olmayan; cazibesiz.
- çekmekkelimef.Bir cismi, başka bir cisim kendisinde var olan kuvvetin etkisi ile harekete geçirmek, yürütmek; asılmak.
- çeviri yazıdeyimBir dilde yazılmış olan bir metni, özel işaretlerle bütün ses özelliklerini göstererek başka bir yazıya aktarma işi; yazı çevirimi; transkripsiyon.
- çevrekelimeis.Bir nesnenin etrafını kuşatan, ona yakın olan yer ve nesnelerin bütünü; etraf; civar; muhit; dolay.
- çevreselkelimesf.Çevre ile ilgili olan.
- çıkakkelimeis.Çıkış yeri; kaynak; mahreç.
- çıkarımkelimeis.Çıkarmak eylemi ve sonucu.
- çıkıtkelimeis.Çıkış yeri; kaynak; mahreç.
- çıkma durumudeyimİsim ve isim soyundan bir kelimenin anlamında çıkış gösteren durum; -den hâli.
- çıkmalı tamlamadeyimTamlayanı çıkma durumunda, tamlananı da üçüncü kişi iyelik eki alan tamlama.
- çıkmalı tümleçdeyimFiilin anlamını tamamlayan ve çıkma durumunda olan dolaylı tümleç.
- çift dudaksıdeyimDudakların birbirine yapışma veya ayrılması ile meydana gelen ünsüzler.
- çift harfdeyimBazı dillerde bir tek sesi göstermek için kullanılan iki harf.
- çift ünlüdeyimArt arda iki ünlü.
- çift ünsüzdeyimYan yana iki eş ünsüz.
- çift yanlıdeyimHava akımının dilin iki yanında akması ile çıkan ünlü: (ı).
- çifte vavdeyimArap alfabesindeki vav harfinin bitişik olarak ve sağlı sollu iki defa yazılmışı.
- çizgiselkelimesf.Çizgiyle ilgili; çizgi ile gösterilebilen.
- çoğulkelimeis.Sayısı birden fazla olan; çok olan.
- çoğul ekideyimBir ismi, zamiri veya fiili çoğul hâle getiren ek.
- çoğul eklerideyimİsimleri, zamirleri çoğul yapan [-ler, -lar] ekleri ile yüklemin çoğul olduğunu gösteren şahıs [-ik, -niz, ‑ler] ve çoğul aitlik (iyelik) bildiren…
- çoğullaştırmakkelimef.Bir kelimeyi çoğul yapmak.
- çok anlamlıdeyimBir çok anlama gelen.
- çok anlamlılıkdeyimÇok anlamı olan kelimenin taşıdığı özellik.
- çok bağlaçlıdeyimBir cümlenin her öğesinin önüne aynı bağlama edatının getirilmesi ile oluşmuş.
- çok dillideyimBirden çok dili bilen, konuşabilen.
- çok hecelideyimBirçok heceden oluşan.
- çok seslideyimBirçok ses veya çalgının birlikte kullanıldığı müzik icrası için kullanılır.
- çok seslilikdeyimBirçok ses veya çalgının birlikte kullanılması durumu.
- çok yanlıdeyimAralarında bulunan zıtlık aynı dizideki diğer seslerde de bulunan.
- çoklukkelimeis.Sayı bakımından çok olma durumu; kesret, ekseriyet.
- çokluk ekideyimBir ismi, zamiri veya fiili çoğul hâle getiren ek.
- çokluk eklerideyimİsimleri, zamirleri çoğul yapan "-ler, -lar" ekleri ile yüklemin çoğul olduğunu gösteren şahıs "-ik, -niz, -ler" ve çoğul aitlik (iyelik) bildiren…
- çözülmekelimeis.Çözülmek eylemi.